Column: Nepnieuws (deel 2)

Er is veel geld te verdienen met nepnieuws. Ook is veel invloed via die weg te verkrijgen.
Mijn zorgen liggen op het vlak van de bewuste desinformatie. Desinformatie als nieuwsis bedoeld om de maatschappelijke orde te verstoren. In landen die voor Nederland van belang zijn is aangetoond dat ‘deep fake news’ ingezet is om verkiezingen te beïnvloeden.

Met ‘deep fake news’ is het bar en boos; niet van echt te onderscheiden en wat de persoon op beeld vertelt, is onjuist. Maar hoe bewijs je dat?

In Krimpen gaan we dat via een aantal sporen in ieder geval probéren. Ten eerste om onze eigen accounts duidelijker te onderscheiden van nep-accounts. Bijvoorbeeld door het verkrijgen van het blauwe vinkje van Twitter. En door aan(nog) betere verhouding met de lokale en regionale journalisten te werken.

Met respect voor ieders rol. Immers, democratie heeft kritische pers nodig. Maar wel zo dat we elkaar in ontspanning opzoeken als het spannend wordt.

Tot slot gaan we nadenken over een aantal betrouwbare bronnen. Mensen die onomstreden zijn, die we in geval van echte nood kunnen vragen om ons bij te staan om de ‘ware boodschap’ kracht bij te zetten.

Ingewikkeld is het.

Maar nodig ook.

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: Nepnieuws (Deel 1)

Het is inmiddels een van de voornaamste gespreksonderwerpen tussen bestuurders. Nepnieuws.

Mijn wijlen-grootmoeder, koerierster van Trouw in de oorlog, zei altijd: ze zouden het toch niet opschrijven als het niet waar was?. Of ze dat meende heb ik nooit durven vragen, maar toch.

Nepnieuws is natuurlijk van alle tijden en van alle soorten media. In de krant, op de radio, overal is propaganda. Maar op social media is het nu wel héél makkelijk om uitermate geloofwaardig nepnieuws te verspreiden.

Dat is overigens nog iets anders dan politici, die de ene maand ergens tegen zijn en opeens om welke reden dan ook als positieve bron worden opgevoerd in de krant.

Nepnieuws is heel gevaarlijk. Onlangs was ik bij een oploop van de AIVD en werden we als burgemeesters bijgepraat over hoe andere landen proberen onrust te stoken in Nederland. Dat doen ze onder andere door nepnieuws te verspreiden.

Als we het maar vaak genoeg een duimpje geven op facebook, gaan wij (of anderen) er toch steeds meer gewicht aan toekennen. Sommigen gaan het hierdoor wellicht geloven. Of in ieder geval twijfelen aan de andere lezing; aan de feiten.

En wat doen we daar tegen én aan?

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: De stuw

Afgelopen weekend was het 1 februari. Voor veel mensen op leeftijd een speciale datum. Ook in Zuid-Holland kwamen veel mensen om het leven door de watersnood. Ook in Krimpen, getuige het monument in de Stormpolder. Niet voor niets staat bij Krimpen aan den IJssel het eerste grote Deltawerk uit 1958.

Sinds jaar en dag staan de torens aan de horizon en sinds de beruchte aanvaring zijn ze blauw aangelicht. Of rood. En als ze rood zijn, niet doorvaren alstublieft.

In het stormseizoen gaan ze regelmatig dicht. Niet per se omdat het hoogwater of storm is, maar om te testen of alles het nog doet. Tot nu toe heb ik nog niet meegemaakt dat iets het niet deed, dus we kunnen met een gerust hart achter de dijken blijven wonen. Althans, zolang water uit zee het grootste gevaar blijft. Want als er heel veel water uit het binnenland komt én van zee én harde inlandse wind… moet je de stuw dan dicht zetten? Of loopt de Hollandsche IJssel dan vol als verzamelbak? En loopt dat dan over de Krimpenerwaard in? 

Dilemma.

Komende vrijdag is er rond 9.00 uur weer een proefsluiting. Ik ga er bij staan. Want om het met eigen ogen te zien, is toch net even anders…

Martijn Vroom
Burgemeester

Standaard

Column: Voorlezen is heel erg belangrijk

Bijna een kwart van alle 15-jarigen loopt in Nederland risico om laaggeletterd te worden. Uit cijfers en onderzoeken blijkt dat het percentage in Krimpen zelfs hoger ligt. Eén van de belangrijkste manieren om daar iets aan te doen is voorlezen.

Samen met Frankrijk behoort Nederland tot de weinige landen waar de leesprestaties in vergelijking met 2001 achteruit zijn gegaan. Beide zaken hebben alles te maken met voorlezen.

Met je baby op schoot een boekje ontdekken is leerzaam. Het stimuleert de taal- en spraakontwikkeling van je kind en verhoogt de concentratie. Zo blijkt uit onderzoek.

Baby’s kunnen meer dan je denkt. Al vanaf de eerste dag luistert een baby naar je stem. In het eerste jaar ontwikkelt een kind zich snel en leert het veel nieuwe dingen. Veel ouders geloven niet dat het mogelijk is al aan baby’s voor te lezen en stellen dat uit tot hun kind twee of drie jaar oud is.

Toch loont voorlezen wel degelijk. Al na vijftien maanden zijn er meetbare positieve effecten op de woordenschat. Het hoeft maar een kwartiertje per dag om blijvende effecten op de kinderen te hebben.

Woensdag beginnen we met de Nationale Voorleesweek.

Leest u ook mee en voor?

Martijn Vroom
Burgemeester

 

 

Standaard

Column: 1.500.000

Als je nu begint met het opnoemen van alle namen van de kinderen die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord door de Duitse overheid ben je volgende week nog niet klaar. 

Na de Eerste Wereldoorlog was er diepe crisis in Europa. Duitsland werd bovengemiddeld getroffen en de geldontwaarding en armoede waren ongeëvenaard. Toen stond iemand op, die met strakke hand, prachtige propaganda-middelen en charismatisch optreden langzaam maar zeker Duitsland weer opstuwde in de vaart der volkeren.

De trots van de Duitsers werd wakker gekust en daarmee ook de vraag hoe het hen ooit zo heeft kunnen overkomen. Want aan henzelf kon het natuurlijk nooit gelegen hebben: zoveel chaos en misère… 

Dus de schuld lag enerzijds bij de tegenstanders tijdens de Eerste Wereldoorlog. Anderzijds en voornamelijk toch wel bij de minderheden als de Joden, Roma, Sinti en Jehova’s. Zij werden aangewezen als schuldigen

Nederland werkte daar als land en als overheid helaas ook aan mee. Dit kwam mede uit bewondering voor die sterke leider. 

Tijdens de Duitse bezetting werden nergens zoveel Joodse mensen afgevoerd naar de moordlocaties als vanuit Nederland. Ook uit Krimpen. Bij het Streekmuseum staat de komende dagen het lichtkunstwerk ‘Levenslicht’. Ga alstublieft kijken en denk aan alle mensen die hebben geleden. Waaronder deanderhalf miljoen omgekomen kinderen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Omdat toch iemand de schuld moest krijgen. 

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: Uitzoekwerk voor 75 jaar bevrijding

Komende vrijdag reis ik af naar Amsterdam. Daar ga ik het archief doorploegen van het NIOD, het Nederlands Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies.

Bij het NIOD maken ze studie van, de naam zegt het al, oorlogen waar Nederland bij betrokken is geweest. Ze hebben onder meer een grote beeldbank met foto’s en pamfletten. En ze doen onderzoek naar genocides in de 20ste en 21ste eeuw. Belangrijk werk. Maar ik ga voor iets anders.

Zoals u weet loopt dwars door Krimpen de Burgemeester Aalberslaan. Burgemeester Aalbers is van groot belang geweest voor Krimpen, hij was maar liefst 33 jaar burgemeester.

Op onder meer de openbare website van SS-kamp Vught staat te lezen dat deze burgemeester een niet zo fraaie rol speelde in de oorlog. Toch mocht hij nadien aanblijven. Dat mocht, nadat hij gehoord was door een speciale ‘zuiveringscommissie’ van het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Velden, Dirk van der

De verslagen daarvan zijn bij het NIOD tegenwoordig min of meer openbaar. Ik ga ze lezen, want ik ben erg benieuwd wat daar besproken is en ertoe heeft geleid dat collega Aalbers van de gemeenteraad mocht terugkeren op zijn post.

Wordt vervolgd.

Martijn Vroom

Burgemeester

 

 

 

 

Standaard

Nieuwjaarstoespraak 6/1 2020

Beste mensen!

Wat goed dat u allemaal gekomen bent! Namens het gemeentebestuur mag ik u hartelijk welkom heten op deze receptie.

We zijn vandaag samengekomen om elkaar het beste te wensen voor het nieuwe jaar.

Het afgelopen jaar is er veel gebeurd, u ziet daarvan wat foto’s

langskomen. Een heleboel mooie resultaten en activiteiten.

Maar 2019 was voor de gemeente ook een lastig jaar.

Financieel is het ingewikkeld geworden: het Rijk betaalt niet voldoende voor de diensten die wij leveren. Dus moeten wij botje bij botje leggen en harde keuzes maken in de begroting.

Het is gelukt, maar bijvoorbeeld het feit dat zelfs de Vereniging van Nederlandse Gemeenten niet door had dat het rijksbudget voor de nieuwe aanpak verwarde personen nog geen 40% is van de kosten die wij ook als Krimpen moeten maken, stemt me niet vrolijk.

Alleen al de ICT kosten blijken 100% hoger te zijn, terwijl Vereniging van Nederlandse Gemeenten en het ministerie dachten dat we dat als gemeenten zelf wel konden dragen.

En dat kan natuurlijk ook wel, maar wel ten koste van andere dingen die OOK moeten gebeuren.

Op een vorige nieuwjaarsreceptie sprak ik eerder al eens harde woorden over de drugshandel en het middelengebruik in Krimpen. Heel jonge tieners die verschrikkelijke dingen uithaalden. Het afgelopen jaar hebben we hard gewerkt aan de aanpak, die zowel preventie als handhaving in zich heeft.

Voorkomen is altijd beter dan genezen, maar heel blij ben ik met de grote aandacht die dit onderwerp nu in Krimpen krijgt van de politie en het Openbaar Ministerie.

Ons politieteam heeft er de meeste politie-agenten bij gekregen van alle teams in de Randstad. Dat is bijzonder.

Maar ja, door alle bezuinigingen zijn de tekorten bij de politie nog veel te groot. De werkdruk bij het Openbaar Ministerie, bij de jeugdzorg, bij de reclassering, het is niet normaal. En daar hebben we in Krimpen allemaal heel veel last van. Het is natuurlijk extra zuur dat de rijksoverheid gewoon geld over houdt. 

Des te blijer ben ik dus met de aanstelling van een speciale jeugdagent, die ontzettend goed werk aan het doen is bij ons op straat.

Oud en nieuw is goed verlopen. Zoals altijd hadden we al vanaf begin november last van vuurwerk en was het zelfs na 1 januari nog niet op. Maar de hulpdiensten konden gewoon hun werk doen, er is wel wat vernield maar niet zoveel als “normaal” op deze bijzondere nacht.

Overigens, hoe erg is het met ons gesteld als er blijkbaar een ‘normaal’-norm is voor het vernielen van spullen die we met elkaar uit belastinggeld hebben gekocht, zoals rioolputten, bushokjes en verkeersborden? Het gaat wel om meer dan 15.000 euro…

Komend jaar wordt in veel opzichten een bijzonder jaar.

We gaan 75 jaar bevrijding vieren, zowel Nederland als Nederlands-Indië. Het ene doen we in mei, het andere in augustus. Het zal een van de laatste kroonjaren zijn die we nog met de oorlogsgeneratie kunnen meemaken. De vrijheid die volgde na de Tweede Wereldoorlog is niet vanzelfsprekend. Met lessen op school en herinneringen geven we vrijheid door. Dat moeten we blijven doen. Ik ben erg blij met de inzet van Synerkri, het Streekmuseum en alle andere partners waarmee we dat samen doen.

Aan het eind van de maand herdenken we in heel Nederland de holocaust met een prachtig lichtkunstwerk van Daan Roosegaarde: het zogenoemde ‘levenslicht’. 

In heel Nederland, dus ook in Krimpen, zijn de verlichte stenen in tal van steden te zien, om zo één groot baken te vormen. Alle gemeenten waar mensen zijn afgevoerd en vermoord omdat ze Joods waren, of omdat men dat over hen verteld had, doen mee. Dat is een van de bijzonderheden dit jaar in ons dorp. En er volgen er meer, zoals op 5 mei met een bevrijdingsfeest en een maaltijd waarmee we symboliseren dat samen eten een groot goed is.

We zullen verderop in het jaar ook stil staan bij het feit dat goed en fout achteraf makkelijker praten is, dan als je er middenin zit. Op de website van SS-kamp Vught is bijvoorbeeld te lezen dat daar in ieder geval één Krimpenaar is vermoord, omdat het Krimpens gemeentebestuur hem heeft verraden. Hoe, wat, waarom? Daarover wellicht later meer.

Er staat nog veel meer te gebeuren komend jaar.

De sanering van het Stormpolder-dijk terrein gaat eindelijk starten. Iets waar we heel erg lang naar uitgekeken hebben.

De aanpak grote kruising is gestart, zodat we binnenkort voort kunnen met de aanpak Algera-corridor. Ook een onderwerp waar jarenlang over gepraat is en nu concreet wordt. Toen de brug net neergelegd was, werd Krimpen gefeliciteerd door de burgemeester van Rotterdam met de hartelijke gelukswens: welkom in de Randstad. Nou, dat hebben we geweten… elke dag doen we ons best om massaal ons over de brug te wurmen om die randstad in te komen. Het is nu dus zaak om die 90 miljoen euro die we hiervoor krijgen zo goed mogelijk in te zetten.

Verder;

Winkelcentrum De Korf vordert gestaag en de plannen voor de andere winkelcentra beginnen steeds meer vorm te krijgen. Ergens dit jaar gaan we horen of de nieuwe onderzeeboten inderdaad in Krimpen gebouwd mogen gaan worden en kunnen we wellicht stappen zetten op het Van Duyvendijk terrein.

Kortom, heel veel dingen om naar uit te kijken.

Om een Krimpense samenleving te kunnen zijn en blijven moeten we bovenal met elkaar samen leven. Dat doen we niet door de verschillen aan te scherpen, maar door in gesprek te gaan met elkaar.

Het is een verrijking om in gesprek te gaan met mensen die anders denken.

Om elkaar te leren kennen en waarderen, om overeenkomsten te ontdekken en verschillen te respecteren.

Samen leven vraagt ruimte en begrip voor elkaars achtergrond en waardering voor ieders toegevoegde waarde.

Dat betekent bovenal dat we open blijven staan voor elkaar en naar elkaar willen luisteren. Zolang wij met elkaar in gesprek blijven, kunnen we verschillen overbruggen. Dat er verschillende opvattingen bestaan geeft kleur aan onze samenleving.

Dat we al die verschillen gebruiken om tot een beter resultaat te komen geeft meerwaarde.

Maar op de momenten dat we vervolgens op onszelf teruggeworpen worden, slaat de twijfel toe. 

De koning wees erop in zijn kersttoespraak dat er in een periode van rust – zoals de kerstvakantie kan zijn – vragen en twijfels naar boven komen:

‘Doe ik het wel goed?’ ‘Maak ik de juiste keuzes?’ ‘Ben ik wel echt gelukkig?’
Dat streven naar geluk is mooi, maar het mag geen obsessie worden.
Ook verdriet mag er zijn. Ook twijfels en gevoelens van eenzaamheid mogen er zijn. Ook mislukkingen en tegenslagen horen bij het leven.
In de jacht naar geluk en succes kunnen we onszelf soms voorbij lopen. We willen als vrije mensen het beste uit het leven halen, en verwijten het onszelf als dat niet lukt. We spiegelen ons aan anderen, leggen de lat hoog en presenteren graag een perfecte versie van onszelf aan de buitenwereld. Alsof er een taboe rust op onzekerheid en tekortkomingen.
Maar niemand is perfect.
Gelukkig maar. (einde citaat)

Geld verdienen, spullen verzamelen, carrière najagen. Het zijn dingen die we allemaal begrijpen. Maar hebben die zaken nou echt impact op onszelf en op onze omgeving?

Ik denk dat er dingen zijn die groter zijn.

Wat je voor een ander doet, die jou nodig heeft, dát heeft een blijvende impact. Wist u dat er 165 kinderen zijn in dit dorp, die op of onder de armoede-grens leven? En dan mogen we onszelf als gemeenschap gelukkig prijzen met een organisatie als Fair Chance, die mooie dingen voor deze kinderen doet. Net als de Kringloop, die elk jaar zo ontzettend veel geld weggeeft aan lokale goede doelen. En de kerken, die onnoembaar veel mensen helpen, binnen en buiten de kerk. En de Lions, de Rotary, de stichting Vrienden-van. En op uitdrukkelijk verzoek van haar voorzitter noem ik ook de Stichting Leergeld, die ook in Krimpen haar goede werk doet.

Knuffels voor zieke kinderen,

Winterjassen voor mensen in de kou. Voor mensen die best veel spullen hebben een aardig gebaar. Voor mensen die heel weinig hebben en zoiets mogen ontvangen, van levensbelang. Niet alleen vanwege de jas, maar ook dat een ander mens hen ziet staan.

Laten we zo aan onze medemens laten zien dat we hen zien staan.

De majesteit zei al:

Geluk zit in onze verbondenheid met anderen.

Laten we elkaar daarom niet loslaten.

Laten we naar elkaar luisteren en begrip tonen.

Laten we elkaar troosten en moed geven. Met een luisterend oor, een uitgestoken hand of een arm om de schouder geven we elkaar het mooiste geschenk dat een mens aan een mens kan geven”, aldus de Koning op Eerste Kerstdag.

Arthur, wil jij misschien even vertellen hoe wij op een eenvoudige manier kunnen bijdragen aan bijvoorbeeld die jassen-actie?

En als ik het goed begrijp doe je ook dingen voor de Cliniclowns, de Cruyff foundation, de Vrienden van het Sophia Kinderziekenhuis en voor “Spieren voor Spieren”? En met de Stichting Blije Gift?

Als je een bekende ontmoet, noem je hem of haar altijd Grote Vriend. Wat is dat, die stichting Grote Vriend?

En daarom: Krimpenaar van het Jaar, De Guldemont oorkonde.

(Felicitatie en uitreiking oorkonde).

Voor iedereen een goed en gezond 2020 en mag ik u allen uitnodigen voor een drankje en hapje in de foyer?

Standaard