Column: Lichtjes checken

Afgelopen vrijdag deden we lichtjescontrole onder aan de Algera-brug. In een kleine twee en een half uur kwamen dozijnen fietsers de brug afgedenderd, of draaiden het fietspad op naar boven.

Opgesteld onder het afdakje bij de Seba-kerk konden de “boosdoeners” zich melden, zodra ze een teken van de politie hadden gekregen. Wederom overigens een actie met de onvolprezen politievrijwilligers. Wat zijn zij belangrijk, ook voor ons in Krimpen!

Van alle leeftijden, de mensen zonder licht op de fiets.

Ongelofelijk.

De nachtmerrie van iedereen met een autorijbewijs: een fietser die in het donker nog net even voor je auto voorpiept…

Ze kregen de keus: de boete betalen van 55 euro, of ter plekke bij de aanwezige fietsenmaker voor 8 euro twee mooie lampjes kopen. Via een gemeentesubsidie kostte die aanschaf dan 4 euro en kon de “dader” veilig door naar huis. (Ze stappen anders toch om de hoek weer op, zónder licht).

Mooie actie.

Zaterdagavond fietste ik naar de Kuip. Mistig en donker.

Werd onder aan de Brienenoord ingehaald door een vader met twee kleine jochies, 3 fietsen zonder licht.

Je zal de gene zijn die ze aanrijdt.

Martijn Vroom

Burgemeester.

Advertenties
Standaard

Column: een filmpje (vuurwerk)

Op bezoek bij de Forensische Opsporing (de Nederlandse CSI, zeg maar)  kregen we een kijkje in hun keuken. Sporenonderzoek, 3D-foto’s van de plaats delict, dat soort dingen. Ook kregen we voorlichting wat ze doen met gevonden explosieven, uit de Tweede Wereldoorlog, bijvoorbeeld.

Ze toonden een filmpje. Wat gebeurt er met een auto als er een handgranaat binnenin ontploft..?

Daarna lieten ze zien wat er gebeurt als er een illegaal rotje in een vergelijkbare auto ontploft…

Een zogeheten Cobra, ‘rotjes’ die ook kinderen van de lokale middelbare scholen in de rondte gooien.

Bij een handgranaat vliegen de ruiten er uit, de stoelen stuk, auto kapot.

Maar bij een Cobra vliegt het dak er af.

Handgranaat keer 4, zeg maar. Dus is het logisch als de politie dat sort ‘wapentuig’ niet meer zelf af gaat voeren.

Het is gewoon oorlogsmaterieel.

Ook in Krimpen?

Ja, ook op onze scholen, in onze parken, op straat.

Ja dat is erg.

Zijn er tieners en volwassenen die dat stoer vinden?

Ja.

Is dat erg?

Ja.

Kun je ze pakken, als politie?

Bijna niet.

Ook niet met die knalsensoren enzo.

Dus wat helpt?

Weinig.

Uitleggen dat het niet stoer is en wel gevaarlijk.

Ok?

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: het grootste geweldsprobleem

Het liefst zou ik schijven over de toffe rolstoelexcursie van Corien.

Maar dat kan niet. Lees dat elders in deze krant maar.

Ik MOET deze week onze vice-premier aanhalen:

119.000 kinderen hebben jaarlijks te maken met kindermishandeling. Dat is bijna 4x alle inwoners van Krimpen. Of, een volle Arena plus een uitverkochte Kuip plus een vol stadion van ADO of PecZwolle.

Of anders gesteld: in iedere klas 1 kind.

Slachtoffer van geweld.

Dat is onvoorstelbaar veel.

Kindermishandeling en huiselijk geweld zijn het grootste geweldsprobleem in onze samenleving.

En toch – er is er maar één nodig om voor een kind of gezin de cirkel van geweld te doorbreken. Iedereen kan die ene leraar, die ene huisarts, die ene kraamverzorgster zijn, die alert is en ingrijpt.

Het is Week tegen Kindermishandeling.

Wat kunnen we anders en beter doen om kindermishandeling te voorkomen?

Om dit geweld eerder en beter in beeld te brengen en het geweld te stoppen en duurzaam op te lossen?

Weet, kent of bent u een slachtoffer?

Bel Veilig Thuis, of bel ons sociaal team.

Wees die ene.

Grijp in.

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: wat je kan, moet je doen

Tot een tijdje geleden was de politiek betrekkelijk ideologisch verdeeld over de rol van de overheid. Klassiek liberaal was dan dat de overheid als voornaamste taak heeft om de veiligheid te waarborgen, en om zich verder niet teveel te mengen in de levens van de mensen. Klassiek socialistisch was dan dat de overheid als primaire taak heeft om bezit eerlijker te verdelen.

Dat is nu in deze tijd niet meer zo “helder”. Of: simpel.

De belastingen in “neo-liberaal” Nederland zijn fors. Als je de btw meerekent leveren we allemaal minstens rond de helft van ons inkomen in, elke maand. En de meesten van ons hebben geen verregaande truukjes om daar onderuit te komen.

En als je de bezuinigingen op veiligheid beziet (defensie, politie) is dat onderwerp niet echt meer belangrijk.

Kortom, opnieuw nadenken over de kerntaak van de overheid kan geen kwaad. Ik doe een voorzetje. Ik vind dat de kerntaak van de overheid, ook van de gemeente, is dat mensen kunnen (mee)doen zoveel als ze kunnen.

Aansporen, mogelijk maken en loslaten. Maar wel met gelijke kansen, dus de ene keer beteugelen, de andere keer kanaliseren.

Iedereen heeft meer talenten dan zij of hij denkt.

Zonde om die onder een steen te laten liggen.

Dan doen we de samenleving te kort.

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: gekozen burgemeester vs de wethouders

De gekozen burgemeester komt er aan en zal nogal wat veranderen. De meeste van de zittende burgemeesters zal niet mee doen met burgemeestersverkiezingen. Dat hoeft geen reden te zijn om het niet in te voeren.

Wellicht wil Nederland wel grotendeels andere mensen op die plek?

Nederland is een wethoudersland.

Via coalitievorming nemen wethouders plaats in het gemeentebestuur. Burgemeesters door het hele land zijn terughoudend in het politiek proces. In de meeste gemeenteraden heeft een meerderheid een coalitieakkoord gesloten en dat wordt netjes uitgevoerd.

De burgemeester houdt zich, ik ook, vervolgens op de vlakte over hoogpolitieke onderwerpen. Mij hoort u wel over ‘taal’ en ‘veteranen’, maar niet over wel-of-niet een extra brug of tunnel. Niet over wel-of-niet windmolens. En zo nog duizend onderwerpen.

Pas nadat de gemeenteraad, of het coalitieakkoord, bepaalde posities heeft ingenomen, volgt de burgemeester. Datzelfde geldt voor stemmen in B&W. Hoewel de burgemeester soms zelfs een dubbele stem heeft, wordt deze zo min mogelijk ingezet.

De gekozen burgemeester gaat dat veranderen.

Dan gaat de burgemeester vooraan staan, juist als eerste z’n mening laten klinken en laten gelden. Dat kan niet anders. En dat gaat direct in mindering op de positie van de wethouders. En dus van de coalitiepartijen.

Dat wordt nog wat…

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: er ligt genoeg

Toen ik klein was dacht ik wel eens: wat als je met 1 toverwens ál het afval dat je in je hele leven op straat hebt gegooid, in 1 keer op je eetkamertafel krijgt?
Heeft u wel eens nagedacht hoeveel u dan op uw bordje krijgt? De meeste mensen gooien nooit iets op straat. Hooguit een mandarijnenschil. Of, wacht, een sigarettenpeuk. 
Toch ligt er her en der – door heel Krimpen heen – best veel troep op straat. Van een zwerfafvalfanaat uit Noordwijk leerde ik dat je 2 keer moet kijken. Je went namelijk aan het straatbeeld. Maar als je nog een keer, zorgvuldiger, kijkt, zie je pas goed wat er ligt. En inderdaad, zo werkt het. Je ogen wennen er aan tot je nog een keer kijkt. Die persoon richtte overigens daarna een eigen opruimclub op, om de eigen buurt schoon te houden. 

U gooit, net als ik, natuurlijk nooit troep(jes) op straat. Maar uw buurjongen wel. En uw buurvrouw. Peuken, lachgas-ampullen, hele flessen, blikjes, plastic zooi. 

Ik vind het vies. Dat er ergens geen prullenbak staat is natuurlijk geen excuus. Daarom neem ik het desnoods mee naar huis voor de prullenbak. Doet u ook. Waarom doen onze buurtgenoten dat dan niet? Vies hoor.

Martijn Vroom 

burgemeester 

Standaard

Column: Nieuw kabinet en de lokale omroep 

Nou, daar zijn ze dan. Een nieuw kabinet. Erg benieuwd wat ze er van gaan maken, maar mede afgaande op de verrassende keuzes voor de bewindslieden heb ik best hoge verwachtingen.

Niet eerder heeft er in een coalitieakkoord zo nadrukkelijk een tekst gestaan over de lokale omroepen. Het is onderdeel van de grote veranderingen waar de omroepsector de afgelopen jaren mee van doen heeft. Een erkenning van de grote vorderingen die ze maken.

Maar bovenal een signaal dat de lokale overheden met de dag belangrijker worden. Gemeenten krijgen zo’n beetje elk jaar meer taken vanuit het Rijk. Dat vraagt om een stevige controleur: de lokale omroepen niet als criticaster, maar als onafhankelijke waakhond.

In de Tweede Kamer én in veel gemeenteraden zitten mensen die denken dat politici een stem hebben wat omroepen zouden moeten uitzenden. Niet dus. Inhoudelijk zijn ze autonoom. Maar het bestaansrecht is mede gebaseerd op het stellen van de juiste vragen.

Doet de gemeenteraad wat ze moet doen? Doen ze dat goed? Doet het gemeentebestuur dat, wat moet? Meer dan ‘alleen’ verslaggeven, ook feit-checken en onderzoeken. Samenwerkend in de streek, ondersteund door de branchevereniging én nu dus door het kabinet. 
Succes !

Martijn Vroom

Burgemeester. 

Standaard