Column: cybercrime, pas op

Het komt steeds vaker langs in het nieuws, op social media en in gesprekken her en der. Cybercrime.

Als je wordt opgelicht als je iets via Marktplaats denkt te kopen, is dat wel via internet, maar “eigenlijk” gewoon oplichting met behulp van een computer.

Dat is natuurlijk heel erg, en gebeurt ook heel (heel!) erg vaak, ook onder Krimpenaren.

Maar cybercrime is ook dat iemand voor een paar tientjes een Oekraïens bedrijf inschakelt om zóveel grote bestanden naar een bank te sturen, via internet, dat de websites plat gaan. En dus is dan internetbankieren onmogelijk.

Of, als je zo dom bent toch op de link te klikken, dat er een virus op de server komt waardoor het computernetwerk van je kantoor “gegijzeld”wordt. En in ruil voor zus of zoveel bitcoins wordt ‘ie dan weer vrijgegeven.

Je zou denken, ver van m’n bed. Maar elke gemeente wordt elke dag dozijnen keren aangevallen, waarbij ze dit proberen.

En als het 1x lukt, kunnen ze een valse identiteit aanmaken, paspoort aanvragen of huurtoeslag.

Om maar wat te noemen.

En hoe kom je daar dan achter?

Meer en meer trekken politie en gemeenten samen op om ons hier tegen te wapenen. Wat u thuis kan doen?

Even googelen.

Tips genoeg te vinden.

Maar vooral: NEE, niet op dat linkje klikken!

Martijn Vroom

Burgemeester

Advertenties
Standaard

Column: onrust en irritatie

Zoals bekend probeer ik elke maand een dagje mee te gaan met een ondernemer.

Ondernemers zijn behalve ondernemer ook mensen, dus op zo’n dag leer ik meer dan ‘alleen’ over hun bedrijf.

Ze wonen in een buurt, ze hebben een gezin, ze hebben zorgen en ambities.

Heel bijzonder als je ‘zomaar’ in mensen hun leven wordt toegelaten, als burgemeester.

Wat mij opvalt bij ondernemers is dat ze regelmatig hun business hebben opgebouwd rondom een irritatie.

Of een gevoel van onrust.

Dat ze eerst ergens werkten en er achter kwamen dat er iets veel beter zou kunnen, of dat er ergens een deel van de markt niet bediend werd.

Dat ze dan het risico nemen om daar in te stappen.

En dat ze daar na jaren hard werken en ploeteren een mooi bedrijf uit kunnen voortbrengen.

Uiteraard gaat het best vaak mis of blijven de zorgen. Maar leerzaam is het wel.

Het zit bij ondernemers in het bloed, ook als ze nog geen ondernemer zijn: kansen zien en pakken.

Doorzetten, hard werken en blij zijn met succes.

Vaak dus door van een gevoel van onrust of een gemis een deugd te maken.

Ik vind dat inspirerend.

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: anoniem, laat dan maar

Sinds jaar en dag heb ik m’n 06 nummer openbaar staan. Door het op te nemen in de meta-header van m’n HTML site krijg je m’n 06 automatisch, als je me zoekt via Google.

Handig, voor mensen die me willen bereiken. Vaak krijg ik de vraag: word je dan niet helemaal gek gebeld?

Antwoord is: nee. Wel krijg ik zo nu en dan een sms’je, met de vraag “mag ik u bellen?”

En dan laat ik weten wanneer het wél schikt.

Nog vaker krijg ik overigens een berichtje via Facebook Messenger.

Ook prima.

Waar ik nooit op reageer, nooit voor opneem en al helemaal niet bekijk waar het over gaat zijn anonieme berichten. Twitter, Facebook, reacties op m’n column of website, bellen, sms’en of appen van anoniem nummer.

Vergeefse moeite.

Ook papieren brieven zonder afzender, neen.

Dus als u een reactie wenst, of wil dat ik iets tot me neem: ik kan goed geheimen bewaren, als dat moet.

U mag mij vragen iets vertrouwelijk te houden.

Maar anoniem, nee.

Benieuwd hoe u dat ziet.

Martijn Vroom

Burgemeester.

Standaard

Column: ze moeten zich gewoon aanpassen

Ze: de vluchtelingen.

Immigranten. Die moeten zich gewoon aanpassen.

Dat vinden we allemaal. Aan wie? Dat is natuurlijk een vraag.

Aan de lachgassnuivende Krimpense jeugd?

Aan de NSB-vlag dragende PVV’ers in Rotterdam?

Nee toch?

Aan uw buren?

Aan mij?

Lastig.

Onlangs kwam een koekjesbakker van ver, voor naturalisatie. Sprak prima Nederlands maar wil méér: met haar schoonfamilie kunnen praten ‘zoals op een verjaardag’. Binnenkort gaat ze gesprekjes voeren met een Krimpense, die haar wil helpen. Een huisarts van een ander continent had zoveel felle berichten gelezen over inburgering dat ze de omscholing naar Nederlandse huisarts niet aandurft. Dus die brengen we in gesprek met een arts uit weer een ander werelddeel die die weg recent heeft afgelegd en succesvol arts is geworden in een moeilijke buurt in de regio.

Een Somalische mevrouw kwam laatst bij me, voor naturalisatie.

Ze had vrijstelling van inburgering gekregen omdat ze analfabeet is. Die krijgt van mij dus een taalcoach, anders blijven zij en haar kinderen arm. Als ze zich op de vrijstelling beroept heeft ze juridisch gelijk, maar moreel niet.

Gelukkig wil ze.

Zoals de meesten.

Wilt u ook eens iemand helpen?

Met een gesprekje?

Of als wegwijzer in onze ingewikkelde samenleving?

Laat even weten!

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: Wit vs blauw

Uiteraard doe je dingen naast je werk, je hobby en je gezin. Of het nou bij de sport van je kinderen is, of voor je koor, je kerk of als mantelzorger. Dat maakt je leven completer. In m’n vrijwilligerswerk probeer ik altijd activiteiten te zoeken waar ik beter van word. Of wat van leer. Het was leerzaam om bij de VoorleesExpress mee te mogen draaien. Confronterend, om in een gezin te komen dat nog maar net uit de woestijn is gevlucht.

Vijf jaar terug werd ik waterpoloscheidsrechter. Ook heel leerzaam. Bij waterpolo hebben clubs in principe geen badmutsen met eigen kleuren, maar ‘wit’ (thuis) en ‘blauw’ (uit). Als regioscheids fluit ik nooit bij m’n eigen club (Waddinxveen) en ook zo min mogelijk in Krimpen.

Deze twee dingen (neutrale kleuren en neutraal bad) geven de optimale omstandigheden om neutraal te fluiten.

Als de eerste bal het water in gaat vergeet ik welke teams in het water liggen. Het maakt me echt niet uit wie er wint.

Zo zit ik ook (politieke) vergaderingen voor. Het moet een nette wedstrijd zijn, min of meer volgens de regels.

Met één doel: het beste resultaat voor Krimpen.

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Column: stel, je brengt een zaag mee

In Krimpen aan den IJssel is niks te doen.

Althans, dat zeggen mensen zo af en toe, als het gesprek gaat over de jeugd in ons dorp. Dat menen ze natuurlijk niet, want er is superveel te doen. De Tuyter is bijvoorbeeld een verzamelplaats van organisaties en activiteiten die harstikke leuk zijn.

Bijvoorbeeld ons jongerenwerk.

Supertof wat die doen.

En als je je echt verveelt kun je altijd nog aan je CV gaan werken door vrijwilligerswerk te gaan doen, bijvoorbeeld via KrimpenWijzer. Voor een bioscoop pak je efkes de (water)bus of de fiets en voor het trappen van een balletje kun je bijvoorbeeld bij DCV terecht.

Maar dan moet je oppassen als je op de tribune gaat zitten.

Want tijdens de vakantie hebben wat goedbedoelende lui niet alleen prullenbakken opgeblazen op de tribune, maar ook met een zaag er stukken afgezaagd en stukgemaakt.

Nee, niet tijdens de jaarwisseling, maar gewoon overdag.

Spreek ik een paar mensen over vandalisme in de vakantie, hoor ik – echt waar – van ze terug: ja, maar in Krimpen is het ook zo saai voor ze.

Kortom, lekker een frisse neus halen, een balletje trappen en dan neem je een zaag mee in je binnenzak.

Daar helpt geen Krimpense disco, bios of knikkerputje tegen hoor…

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Nieuwjaarstoespraak 2018 Krimpen aan den IJssel

Beste mensen,

Welkom op onze nieuwjaarsreceptie !

Leuk dat u er allemaal bent. Leuk ook, dat Vocal Group Jade en de polderdichter ons feestje nog leuker maken, met zulke mooie muziek en mooie woorden. Dank jullie wel!

2017 was een bijzonder jaar.

Een aantal grote hoogtepunten die we met elkaar zó niet snel meer mee gaan maken. Vorig jaar hadden we de hoop dat we het koninklijk bezoek tijdens de nieuwjaarsreceptie bekend zouden mogen maken. De foto stond zelfs al klaar, op het volgende scherm. Maar die middag kwam helaas het bericht dat we nog even moesten wachten omdat de beslissing nog niet definitief genomen was, in Wassenaar. Dus ja… wat doe je dan?

Gelukkig mochten we vlak daarna wel met het toffe nieuws naar buiten. Het werd een supergave dag, in februari, met prachtig weer en bijzondere gesprekken. Wat natuurlijk ook heel bijzonder was, was de huldiging van Giovanni van Bronckhorst.

Een tweede keer het hele plein vol mensen, een superfeest.

De koning en de koningin komen de komende jaren niet meer naar deze polder, en hoewel ik elk jaar tot ongeveer de kerst vol probeer te houden dat Feyenoord kampioen wordt…denk ik dat we de trainer ook niet snel weer zullen huldigen…

Vorig jaar was in bepaalde opzichten ook een dieptepunt.

Niet eerder werden zoveel drugskwekerijen opgerold in Krimpen. Het wordt steeds duidelijker dat ook wij niet ontkomen aan de ellende van de drugswereld, tot aan gistermiddag aan toe: voor het eerst dat we vermoedelijk vaten drugsafval langs de weg vonden. Het komend jaar zullen we nog steviger aan de bak moeten om dat alles een halt toe te roepen.

De inwoners van Krimpen hebben een sterke reputatie als het gaat om drugsgebruik, “het is permanent witte kerst in krimpen” hoor ik regelmatig, als ik buiten Krimpen kom – dus ik hoop dat er voor de nieuwe college-periode goede afspraken over te maken zullen zijn om dat aan te pakken. Daarbij moeten we de gigantische hoeveelheden alcohol en lachgas die onze jeugd consumeert niet onderschatten.

Een ander dieptepunt was wel dat niet eerder in de Krimpense geschiedenis zoveel politieke discussies in de krant werden uitgevochten. Niet in de raadszaal, die daarvoor bedoeld is, maar in de regionale en lokale kranten. Een slechte zaak, wat mij betreft, omdat het geen debat oplevert, maar alleen maar roepen naar elkaar toe. En niet altijd met vriendelijke woorden.

Zelf vond ik het behoorlijk schokkend om mee te moeten maken dat vanuit de Krimpense politiek zelfs de burgemeester voor rotte vis werd uitgemaakt op de voorpagina van een regionale editie van de krant. En dat, terwijl de journalist wist dat het bericht onjuist was.

Dat brengt mij tot het volgende:

Als burgemeester heb ik de wettelijke taak om de integriteit van het lokaal openbaar bestuur te waarborgen. Dat betekent dat ik wethouders-kandidaten zal screenen, voordat ze voor benoeming zullen worden voorgedragen. Dat betekent dat ik de VOG-verklaringen van alle kandidaat-raadsleden zal doornemen, voordat ze voor beëdiging worden voorgedragen.

Maar dat betekent ook dat we er met elkaar het komend jaar er voor zal waken dat wat vanuit de lokale politiek gezegd wordt, WAAR is. De inhoud, dat is politiek, en daar ga ik niet over. Een burgemeester zit niet in de politiek, zolang er van kroonbenoeming sprake is.

Ik zal berichten die feitelijk onjuist zijn, aanpakken. Dat moeten we samen doen. Daar hebben de ‘gewone’ Krimpenaren recht op. Ik zal ook stelling nemen tegen onderling geruzie tussen raadsleden. Daarbij hoort ook dat ik de krantredacties er op zal aanspreken.

Want daar hebben al die mannen en vrouwen recht op, die zich zo enorm inzetten voor de Krimpense politiek. Of je nou burgerraadslid, raadslid of wethouder bent: het is een hondenbaan, maar wel een schitterende hondenbaan. En dan verdien je respect. Respect dat je kwijt raakt als de inwoners van ons mooie dorp de draad volledig kwijt raken door ruzie, gescheld en gedoe. Of door nep-nieuws, dat al dan niet met medeweten van de journalist in de pers komt.

Dat is zonde. Daar moeten we dus met elkaar tegen op staan en zorgen dat het niet meer gebeurt.

Vorig jaar hebben we tijdens de nieuwjaarsreceptie twee mensen gehuldigd.

Henk van der Sijden werd Krimpenaar van het jaar, en ontving de Guldemont Oorkonde. En ook eerden we Ibrahim, “Ibo”, die een baby’tje had gered van een zekere dood. Ter ere van hem hebben we ons toen voorgenomen om binnen 1 jaar voldoende AED’s en voldoende vrijwilligers te regelen, om als Krimpen een hart-veilig dorp te worden.

En u weet het al, dat is gelukt! In 11 maanden tijd hebben we een dekkend netwerk van AED’s, die 24 uur per dag, 7 dagen per week beschikbaar zijn en hebben we meer dan 300 mensen getraind die zich hebben aangemeld als burgerhulpverlener.

Om de aanschaf en het onderhoud van de AED’s mogelijk te maken, en om zo snel mogelijk 300+ vrijwilligers te werven zijn allerlei acties ondernomen. We hebben een voetbal van Feyenoord gekregen, met de handtekeningen van de kampioensselectie. Deze bal kon worden gewonnen via een loterij. Het geld daarvan is gestopt in een AED.

Onder de mensen die zich hebben aangemeld voor de cursus én bij de meldkamer hebben we een Feyenoord-shirt met alle handtekeningen van de kampioensselectie verloot.

En onder de mensen die iets minder van voetbal houden hebben we een dinercheck verloot. Mag ik de volgende mensen naar voren roepen?

(1)

(2)

Dit alles is mogelijk geworden door een flink aantal sponsoren, door de Veiligheidsregio, door de inzet van ambtenaar Michel Noorlander, door de werkgroep met de heren Hugo van der Wal, Bert Luijendijk en Freek Bredius en door de grote inzet van de EHBO vereniging.

Zij hebben dan ook vanmiddag van mij de Van Waning-penning uitgereikt gekregen. De Van Waning penning is na de Guldemont oorkonde de hoogste Krimpense onderscheiding en is bestemd voor mensen of organisaties die zich buitengewoon hebben ingezet voor de gemeenschap. U zult het met mij eens zijn dat de EHBO vereniging Krimpen dan een uitstekende ontvanger is! Zij zijn vanavond elders bezet, dus daarom heb ik hen vanmiddag verrast met deze penning.

Het komend jaar zullen we ze nog vaak nodig hebben. In september komt er bijvoorbeeld weer een geweldige editie van het Krimpen Festival aan, tot nu toe wordt het elk jaar beter, dus de verwachtingen zijn weer hoog gespannen!

Komend jaar zullen we ook de start meemaken van de stichting voor Krimpense veteranen. Krimpen telt meer dan 130 dorpsgenoten die zich als militair hebben ingespannen voor vrede en veiligheid. Binnenkort lanceren we de plannen, waaronder een website met hun verhalen: erehaag Krimpen.

Ook zal oud-minister Sybilla Dekker het stokje definitief overnemen van Riek bakker, om dat initiatief naar een hoger plan te tillen. Met name een concreter plan, daar is behoefte aan. We zien er naar uit.

Zoals ik zonet al aanhaalde, krijgen we 21 maart de gemeenteraadsverkiezingen. De meesten van u hier aanwezig weet wel ongeveer wat u gaat stemmen. Harstikke goed. Maar wellicht kunt u uw buren ook even vragen om het stembiljet te bewaren en te gebruiken op die woensdag in maart. Als we allemaal 1 iemand helpen herinneren, krikken we de opkomst cijfers met z’n allen stevig omhoog!

Ongetwijfeld hebben we allemaal nog andere dingen in het verschiet liggen, de komende 12 maanden. Leuke dingen, spannende dingen, minder mooie dingen… hopelijk kunnen we elkaar daarbij helpen en steunen.

Samen maken we van 2018 een mooi, Krimpens jaar.

Tot slot;

Wie is de Krimpenaar van het jaar? Welke dorpsgenoot voldoet aan de strenge eisen van de jury? Het was ook dit jaar weer geen simpele klus. Maar we zijn tot een unaniem oordeel gekomen. De Krimpenaar van het jaar, die de Guldemont Oorkonde ontvangt, is een bijzonder mens.

Guldemont was een bijzondere burgemeester.

Geboren op 5 januari 1779, werd hij burgemeester van Ouderkerk, later schout van Stormpolder en Krimpen en in 1825 burgemeester van Krimpen, tot hij op zijn 46e overleed, in 1838. Z’n zoon volgde hem op, als erfopvolger. Leuk detail is dat Guldemont de naam van moeders was, de burgemeesters heetten eigenlijk Weggeman, maar om een niet bekende reden besloten ze de naam van moeder en oma toe te voegen aan hun naam. Weggeman Guldemont, burgemeesters van Krimpen.

De ontvanger van de naar deze heren genoemde oorkonde heeft zich decennia lang ingezet voor ons dorp en daarbuiten. Voor mij bijzonder, want het is de inwoner die ik het allerlangste ken van alle Krimpenaren die ik ken.

Zij of hij heeft zich altijd met hart en ziel ingezet voor arme kinderen, via Fair Chance, voor de lokale omroep, de LOK, voor de stichting Trouw aan Oranje en het 4 en 5 mei comité, zij of hij was actief betrokken bij de belbus, bij Tafeltje Dekje en bij het repair café.

Velen van u weten inmiddels over wie het gaat.

Vanmiddag ben ik langs gegaan, omdat zijn gezondheid niet meer toelaat zelf de oorkonde vanavond in ontvangst te nemen. De ontvanger van de Guldemont Oorkonde en daarmee Krimpenaar van het jaar is Jer Ponsen!

Standaard