Column: Zouden ze dat wel weten?

Soms vraag ik me af of de beslissers in ‘Den Haag’ wel echt weten hoe hun besluiten uitpakken voor gemeenten.

Zo werd de AOW leeftijd verhoogd, wat betekende dat de gemeenten plots ook de mensen met een uitkering 2 jaar langer moet doorbetalen uit de bijstand. Ja natuurlijk, het gaat gefaseerd maar uiteindelijk ‘vertrekken’ mensen pas 2 jaar later uit het gemeente-potje naar de Rijksbalans.

Zo wordt de btw op eten en andere levensnoodzakelijke dingen met 50% verhoogd. Voor werkenden gaat de inkomstenbelasting omlaag met 3% maar voor mensen met een uitkering kan dat niet. Dus dat moet uit het gemeente-potje betaald worden.

Zo worden er keer op keer maatregelen getroffen die een stevige greep doen in de gemeentekas. Vanuit ‘Den Haag’ geeft men dan aan dat – maar wel pas achteraf – gemeenten gecompenseerd zullen worden.

En daar zit een addertje.

Want 1) de compensatie is nooit 100% en 2) de compensatie is over heel Nederland bezien wel min of meer dekkend, maar pakt op de een of andere manier zelden goed uit voor ‘gewone’ gemeenten waar het min of meer goed mee gaat.

Zoals Krimpen aan den IJssel.

Staan we er ten dele dus gewoon toch weer zelf voor aan de lat. Net als met het onderwijsachterstanden-beleid.

En dat is toch vreemd. Want we hebben er niks over te zeggen.

Martijn Vroom
Burgemeester.

Advertenties
Standaard

Column: Inspiratie

Inspiratie.
Het is belangrijk om te zoeken naar mensen en dingen die je inspireren. 

Mensen met mooie uitspraken, met voorbeeldige daden, maar ook de natuur of kunst – het kan onze geest voeden en aanvuren. 
En met een opgewarmde geest zijn we tot meer in staat dan we eerst dachten. Daarom is het van belang om goed om je heen te kijken. Om even stil te staan bij je eigen leven zodat je ruimte maakt om te (kunnen) luisteren naar andere mensen. 

Iedereen is ergens beter in, dan ik. Althans, zo probeer ik iedere ontmoeting in te gaan. Want stel je voor dat je er iets van kan leren! Of dat de ander iets doet of zegt waardoor je zelf energie krijgt. 

Rabbi Nachman leerde zijn volgers dat het hoogste goed is, om vreugde in andermans leven te brengen. Of ik dat ook zo het hoogste vind weet ik nog niet, maar een mooie basishouding is het wel. Het vergroot wel de kans om mooie ontmoetingen te hebben. 

Want je kunt ook zoeken onder de mensen die gewoon op je pad komen. 

Bijvoorbeeld: ooit mocht ik – toenmalig – minister Eberhard van der Laan ontmoeten, om te sparren over integratie en inburgering. 

Een zeldzaam inspirerend mens. 

Een mooie herinnering. 
Martijn Vroom
Burgemeester 

Standaard

Column: Toekomstbestendig Langeland

Afgelopen zaterdag vond in Langeland een mooie dag plaats. Er loopt een enquete, onder de inwoners van de wijk, over hun ideeen en mening over de buurt. En dan bezien in het perspectief van de komende decennia. De hele boel moet op de schop, riolen, wegen, groen, enzovoorts.

Dus is het een prachtig moment om eens goed stil te staan bij de wensen, meningen en ideeen van de mensen die er wonen – soms al sinds de oplevering van de eerste huizen.
De dag was druk bezocht, getuigen de mooie foto’s. De enquetes konden ook ter plekke worden ingevuld – op papier en op een paar laptops, eventueel met hulp van anderen. Dat vind ik zelf mooi, want lang niet iedereen is goed met internet. Lang niet iedereen is handig met e.mail. Lang niet iedereen is digitaal.

Dus nadenken over de toekomst van die mooie wijk is tof. Geweldig – en jaloersmakend! – dat het met de inwoners samen gebeurt en met organisaties die in de wijk zitten. Maar ook nadenken over het nu, en over de sociale kanten van wijk en buurt. Dat is leerzaam, voor als het ergens anders in Krimpen ook een keer zo mag gaan.

Martijn Vroom
Burgemeester

Standaard

Column: pesten. 

Ik haat pesten. In principe is dit voldoende. 

Maar ik mag 200 woorden schrijven. 

Daders zijn – ten diepste – mensen om medelijden mee te hebben. Maar dat is lastig, omdat ze het leven van een ander, een zwakkere, kapot maken. Want pesten is op geen enkele wijze te relativeren. 

Slachtoffers zijn niet te benijden. 

Nog jaren later hebben de meesten er nare herinneringen aan, of soms zelfs nog actief last van. 

Ik ken een school waar de dader en het slachtoffer (beiden groep 4) maar ‘naast elkaar moesten gaan zitten, want dan leerden ze elkaar beter kennen.’ Wat averechts werkte. 

Ik ken scholen die het concept voeren van de ‘vreedzame school’. Dat is echt een mooie aanpak. Niet de dader elke keer centraal stellen door te straffen, maar de dader laten zien wat ‘normaal gedrag’ is. Namelijk: pesten is abnormaal.

Tot slot. 

Er moet over gepraat worden. 

Ken jij iemand die gepest wordt? 

Of word jij gepest? 

Bijvoorbeeld op school of op je werk?

Er zijn mensen waarmee je daarover goed kunt praten. Heus. 

En als je dat al geprobeerd hebt en het helpt niet, hoor ik het graag. 

Martijn Vroom
Burgemeester 

Standaard

Column: Journalistiek

Meer en meer is ‘de onafhankelijke journalistiek’ onderwerp van zorg, van kritiek. Her en der wordt gepleit voor aparte fondsen om kranten ‘overeind te houden’, om journalisten aanvullend op te leiden, bij te scholen, enzovoorts. Er is weinig te verdienen in de onafhankelijke media.

Veel te vaak is het niet ‘journalistiek’ die bedreven wordt. Journalistiek in de zin van: onderzoeken wat er echt aan de hand is, alle kanten van een zaak bekijken en doorvragen, ook nadat de ander daar geen zin meer in heeft.

Meestal is het ‘verslaggeving’ wat er gebeurt. Doorplaatsen van een ingezonden brief of persbericht van een inwoner, gemeente, politieke partij of sportclub. Verslag doen, ter plaatse, met microfoon of camera. 

Dat is van waarde.

Maar voor een check op feiten of waarheid is heel vaak geen tijd of aandacht. En het komt voor dat de redactie wéét dat het niet klopt, maar pas in een volgende editie plaats maakt voor correctie of weerwoord. 

Ik vind dat zorgelijk. Verslag doen is van belang. 

Maar….

De kwaliteit van de samenleving, van de democratie heeft een onafhankelijke, kritische en eerlijke pers nodig. 

Die journalistiek bedrijft bovenop de verslaglegging. 

Martijn Vroom

Burgemeester 

Standaard

Column: Ik snap het niet

Natuurlijk weet ik best dat ik veel dingen niet begrijp. 
Zo snap ik er ook niks van dat er partijleiders zijn van ‘volkspartijen’ die nog altijd niet zien dat een van de ergste schuld-veroorzakers de overheid is. Met name de Rijksoverheid. Aanmaningen, termijnen, boetes. Waarom?
Ik snap ook niet dat ze niet zien dat de financiering van het zorgstelsel keihard aan het mislukken is. Dat het belachelijk is om het eigen risico te zien als begrotingsinstrument, waardoor het inmiddels buitensporig hoog is. 

Terwijl er nog maar zo weinig zorgaanbieders (moet zijn: zorgverzekeraars) zijn, dat ze vrijwel geen risico meer lopen. 

Terwijl de winst naar bedragen met 9 nullen loopt. 

Honderden miljoenen euro’s, en meer. 

Op de zorg. 

Winst maken. 

Hoe kan dat?!

Wie betaalt dat?!

Wie vindt dat goed?!

Waarom zien de mensen in ‘Den Haag’ niet dat de manier waarop ze deze jaren bezig zijn met het eigen risico leidt tot armoede en zorgmijding?!

Ik snap het niet. Voor wie doen ze dat dan?

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard

Andere keuken

Wethouders hebben een vereniging. 
Burgemeesters hebben een genootschap. 

Verschil moet er natuurlijk zijn. 

Het verschil is er vooral in naam: een club waarbij je cursussen kan doen, elkaar ontmoet en waar je met vragen terecht kunt. 

Wat mij bij de conferenties en workshops van het genootschap elke keer opvalt is dat alle burgemeesters zo anders zijn. Er zijn geen twee burgemeesters die echt op elkaar lijken. Leuk vind ik dat. 

Er zijn ook mega-verschillen tussen de gemeenten. 

Hoe ze er uitzien, wat er gebeurt, welke economie er is, hoe de politiek of het bestuur werkt.

Vorige week mocht ik een dagje mee met de burgemeester van Berkelland. Dat is met de kernen Neede en Eibergen enzo. Aan de duitse grens. Meer dan 200 vierkante kilometer groot, 43.000 inwoners; economie was ‘zorg’, is agrarisch en industrie. Een dikke krimpregio. 

En deze week naar Heeze Leende, 105 vierkante kilometer, bij Eindhoven. Bos, hei, platteland en forenzen. En toeleveringsindustrie richting Philips en VDL. Eind september komen ze naar Krimpen, nog geen 9 vierkante kilometer groot met 29.500 inwoners. Eens goed nadenken hoe ik ze in 1 dagje Krimpen kan ‘bijbrengen’ !

Martijn Vroom

Burgemeester 

Standaard