Column: gesprek in plaats van debat

Op het VNG-congres sprak onder meer Gerdi Verbeet. Het thema van het congres was ‘besturen is mensenwerk’.

Zij vertelde dat ze in haar opvoeding de waardering voor veelkleurige democratie had meegekregen. Ouders en grootouders van beide kanten die heel verschillende politieke opvattingen hebben en hadden.
Daardoor kwam zij tot de constatering dat democratie werk moet maken van het laten klinken van die geluiden. Er niet alleen oog voor hebben, maar ook waardering. En, zeg ik dan maar erbij: waarderen is een werkwoord.

Haar hartekreet was dat ze een enorme hekel heeft gekregen aan het woord ‘debat’, in de politiek. Politiek is zelden tot nooit een echt debat, maar feitelijk een uitwisseling van monologen. Waarna meestal niemand zijn of haar mening wijzigt en er gestemd wordt langs de lijnen van de al gehouden fractievergadering. Aldus mevrouw Verbeet. Zij hield een stevig pleidooi voor het gesprek in en met de politiek en de mensen daarbuiten.

Ik denk dan: volgens mij is de enorme zoektocht naar participatie mede ingegeven door het afwenden van ‘het debat’.

Meer mensenwerk maken van besturen, meer de mensen náást elkaar, in het bestuurlijk proces.

Om over na te denken.

Martijn Vroom
burgemeester

Advertenties
Standaard

Column: VNG congres

De afgelopen dagen waren we als College van burgemeester en wethouders, samen met de griffier van de gemeenteraad en de gemeentesecretaris naar Barneveld. Elk jaar is er een andere gemeente gastheer van de grootste oploop van gemeentebestuurders van het jaar.

Dit keer Barneveld dus. Dinsdag was er een inhoudelijke ochtend en ‘s middags zijn er excursies. Ongeveer de helft van de excursies zijn ‘inhoudelijk’ en de rest is naar ‘interessante’ locaties. Zo ging ik zelf naar een bijeenkomst van Defensie, over achtergebleven bommen en wat je daar als gemeente mee moet en kunt. Maar om het leuk te maken is de sessie op het terrein van militair museum Soesterberg…

Woensdag was de algemene ledenvergadering van de Nederlandse gemeenten. Daar zullen we het met name hebben over de gigantische tekorten, met name op het gebied van de (jeugd-)zorg. Hopelijk komt de regering met nog iets meer over de brug dan vorige week bekend werd. Dat is nodig. Zeker ook voor Krimpen aan den IJssel.

Rondom al deze programma-onderdelen is er, naast een inhoudelijke ‘markt’ van bedrijven, ook veel tijd voor ontmoeting en lobby. Zowel met elkaar, alsook – en met name – richting andere overheden en gemeenten.

Achteraf: het was een mooi en zeer nuttig congres!

Martijn Vroom
Burgemeester

Standaard

Column: Avondvierdaagse

Afgelopen vrijdag mocht ik de laatste avond van de Avondvierdaagse ‘wegschieten’. We telden met z’n allen af en het lopen ging ordentelijk en opgetogen van start. Gelukkig werkte het weer mee: lekker zonnetje, niet te warm.

In het verleden was er vaak gedoe rondom de Avondvierdaagse. Zo stonden we niet zelden gespannen naar de weer-app te kijken of we moesten afgelasten. Dat was dit jaar dus anders. Maar vervelender nog: er werd in het verleden lelijk gedaan tegen verkeersregelaars. Mede door de inzet van onze eigen boa’s en een vijftal boa-stagiairs ging dat dit jaar stukken beter. Ook werden de aanwijzingen van de verkeersregelaars, boa’s en politie dit jaar minder genegeerd. Een aantal mensen is bekeurd, dus die hebben op die manier hun lesje moeten leren.

Alles bij elkaar was de sfeer heel goed, deden duizenden mensen – groot en klein – weer mee met een enthousiast wandel-feest. Vergis u niet, de afstanden liegen er niet om. De kleintjes liepen zich de benen al uit het lijf, maar de ‘groten’ liepen afstanden waar je ‘u’ tegen zegt.

De organisatie ligt bij een aantal vrijwilligers die geweldig werk leveren, net als bij die ouders, meesters en juffen die de administratie van de basisscholen op zich nemen.

Hulde!

Martijn Vroom
Burgemeester

Standaard

Column: Avondvierdaagse

Afgelopen vrijdag mocht ik de laatste avond van de Avondvierdaagse ‘wegschieten’. We telden met z’n allen af en het lopen ging ordentelijk en opgetogen van start. Gelukkig werkte het weer mee: lekker zonnetje, niet te warm.

In het verleden was er vaak gedoe rondom de Avondvierdaagse. Zo stonden we niet zelden gespannen naar de weer-app te kijken of we moesten afgelasten. Dat was dit jaar dus anders. Maar vervelender nog: er werd in het verleden behoorlijk lelijk gedaan tegen verkeersregelaars. Mede door de inzet van onze eigen boa’s en een vijftal boa-stagiairs ging dat dit jaar stukken beter. Ook werden de aanwijzingen van de verkeersregelaars, boa’s en politie dit jaar minder genegeerd. Een aantal mensen is bekeurd, dus die hebben op die manier hun lesje moeten leren.

Alles bij elkaar was de sfeer heel goed, deden duizenden mensen – groot en klein – weer mee met een enthousiast wandel-feest. Vergis u niet, de afstanden liegen er niet om. De kleintjes liepen zich de benen al uit het lijf, maar de ‘groten’ liepen afstanden waar je ‘u’ tegen zegt.

De organisatie ligt bij een aantal vrijwilligers die geweldig werk leveren, net als bij die ouders, meesters en juffen die de administratie van de basisscholen op zich nemen.
Hulde!

Martijn Vroom
Burgemeester

Standaard

Column: de lokale omroepen

De afgelopen jaren heb ik me in m’n vrije tijd nogal bezig gehouden met de lokale omroepen. Vanuit Noordwijk was ik gevraagd om voorzitter te worden van de Organisatie Lokale Omroepen Nederland, de branchevereniging.

Het was er nogal een rommeltje in de sector, een bestuur dat geen koers had of hield en dozijnen lokale omroepen die er geen heil meer in zagen.

Zelf had ik in die tijd wel een klein beetje ervaring met de lokale omroep, als wethouder, maar meer ook niet.

Samen met een aantal nieuwe mensen, deels uit de beroepsgroep, hebben we een nieuwe koers uitgestippeld en deze uitgelegd aan de leden en achterban. Bijzonder intensief: dozijnen avonden door het hele land heen, met als kernboodschap: als we als Lokale Omroepen geen stappen zetten, zal de minister dat ook niet doen.

De kwaliteit moet omhoog, als we de financiering omhoog willen brengen. Als voorzitter OLON werd ik daarna de eerste voorzitter van een aparte stichting, die die professionalisering én lobby voor extra geld ging vormgeven. Later werd ik ‘gewoon’ lid van de Raad van Toezicht.

De sector is er nog niet, maar wel onherroepelijk op de juiste koers. De Tweede Kamer en het departement zijn behoorlijk enthousiast geraakt over de omroepen.

Na heel wat drukke jaren is het nu klaar. Voor mij dan.

Komende vrijdag is m’n laatste vergadering. Het is mooi geweest: het was mooi!

Martijn Vroom

Standaard

Column: eigenlijk iets anders

Ik had eigenlijk iets anders bedacht.

U hebt wellicht vorige week mijn column gelezen.

Daarin gaf ik aan dat ik op zoek zou gaan naar een alternatief, een ‘opvolger’ van de ‘willekeurige-brieven-actie’.

In eerste aanleg had ik bedacht, naar voorbeeld van de burgemeester van Ouder-Amstel, om een soort estafette-model te introduceren.

Daarover zijn we nu aan het nadenken, het komt er aan. 

Naar aanleiding van mijn schrijven kreeg ik echter een hele serie suggesties van wat ik ook en méér zou kunnen doen.

Veel dank voor het meedenken en reageren!

Eén zat er tussen, die prachtig aansluit bij iets wat ik deze week toch al ga doen.

Zij het eenmalig, toch: komende vrijdag ga ik op uitnodiging van een wijkbewoonster een wandeling maken in de Schildersbuurt.

Leuk, dit keer dan samen met wethouder Janson, die onder meer over ‘buitenruimte’ gaat.

Mijn uitnodiging aan u is: vindt u het leuk om uw buurt, uw stukje Krimpen aan mij te laten zien?

Dan nodig ik mijzelf graag via deze weg bij u uit voor een ommetje.

Elke week reserveer ik een uur voor een dorpswandeling.

Met u.

Als dit u leuk lijkt, kunt u contact opnemen met de gemeente.

 

Martijn Vroom

Burgemeester

 

Standaard

Column: einde van de “willekeurige brieven”

Velen van u weten inmiddels van de actie die ik al weer een hele tijd terug gestart ben. In het kort: ik vroeg mij af, vraag me nog steeds af, op welke vernieuwende manier ik in gesprek kan komen met mensen in het dorp.

Mensen die zoveel jaar getrouwd zijn, of 95, 100 of nog ouder worden, daar kom ik regelmatig over de vloer. Ondernemers, daar kom ik elke maand een keer. Veteranen elke week.

 Maar mensen die niets te vieren hebben, niets te doen hebben met of bij de gemeente, hoe kom je daar mee in gesprek – gewoon, een gesprek over Krimpen en al haar wel en wee?

 Ik besloot toen om in willekeurige brievenbussen een mezelf-uitnodiging te doen. Rond de 5 brieven per maand. Volledig “blind”, waardoor ik ook al een paar keer bij mij wél bekende mensen terecht kwam. Om de willekeurigheid hoog te houden heb ik er voor gekozen om niet mensen een brief te geven die zichzelf bij mij daartoe meldden.  Er staan nog 2 gesprekken gepland. Ik kijk daar natuurlijk erg naar uit!

Binnenkort stop ik met deze brievenactie en ga ik iets anders doen.

 

Wat dat is?

Dat zal ik binnenkort hier schrijven.

Heeft u ideeën of suggesties?

Laat even weten?

 

Martijn Vroom

Burgemeester

Standaard